กลับมาจากทริปคนขี้เกียจแล้วจ้า ~~
จริงๆ กลับมานานแล้วล่ะ ตั้งใจว่ากลับมาจะอัพเดทเรื่องโปรเจต์วาเลนไทน์ให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลย แต่ก็เจอกระแสงานไหลบ่ามาท่วมทับ + ขี้เกียจ... ( ฮ่วย )
มาว่าเรื่องทริปที่ไปมาก่อน ไม่ขอลงลึกแล้วนะ สำหรับภาพและบรรยากาศโดยละเอียดสามารถแวะไปชมได้ที่บล็อกของสาวออฟฟิสแถบสีลมได้เลยนะเคอะ
แต่ทริปที่ผ่านมา เป็นทริปที่แฮปปี้มากค่ะ
ทะเลก็สวย อาหารก็อร่อย ( หอยนางรมสดๆ กับก้ามปูนึ่งอร่อยมาก >_< ) ที่พักก็เยี่ยม แต่ที่เหนือสิ่งอื่นใด..
คนที่ร่วมทางไปด้วยทุกคนวิเศษมาก..
อาจจะไม่ใช่กลุ่มคนที่มีความเห็นทุกอย่างตรงกัน แต่ก็สนุกสนานที่จะได้ถกเถียงกัน...
เป็นทริปที่ไม่มีอะไรตื่นตาตื่นใจ ไม่มีสปีดโบ้ต หรืออะไรที่ฟู่ฟ่า...
ขอแค่สายลมเฉื่อย เสียงคลื่น น้ำเมาเล็กน้อย กับใจจริงของคนรอบข้าง เท่านี้ก็เหลือเฟือแล้ว
ต้องขอขอบคุณทุกคน ทั้งว่าที่เภสัชอิมพอร์ต คุณหมอหนุ่มแว่น โปรแกรมเมอร์บริษัทข้ามชาติ สาวออฟฟิสแถบสีลม และซุปเปอร์เลขามากค่ะ ไว้มีโอกาสต้องไปเที่ยวด้วยกันอีกน้า ~~
จริงๆ มีเรื่องน่าเผาทั้งตัวเองและคนอื่นมากมาย แต่ข้อยขี้เกียจเขียนน่ะแหละ 555 ใครสะดวกก็ใส่ได้ตามสบายเลยนะเคอะ จุ๊บๆ
ว่าแล้วก็มาถึงโปรเจคต์วาเลนไทน์ของเราที่ประกาศผู้เข้าร่วมรายการทั้งหมดชักช้าไปอย่างไม่น่าให้อภัย.. ข้อยขอโต้ดดดด ~~
เอ่อ.. อ่า... ขอโทษหนึ่งคือขอโทษที่อัพช้า... ขอโทษสองคือ...
ข้าเจ้าเขียนไม่ทัน ~~~~
ต้องขออภัยจริงๆ ในฐานะผู้จัดโปรเจคต์แต่ดันไม่ได้เข้าร่วมด้วยนี่ช่าง.. ไม่น่าให้อภัยอย่างแรง เอาเป็นว่า.. ตอนนี้มีผู้ร่วมรายการท่านหนึ่งแจ้งมาว่าจะส่งช้า ตัวเราก็จะขออนุญาตส่งช้าด้วยแล้วกัน แต่ยังไงจะไม่ให้เกินสัปดาห์หน้าแน่นอนนะ
เอาล่ะ ณ ปัจจุบันนี้เรามีผู้เข้าร่วมโครงการอยู่ 13 คน นับว่าเป็นตัวเลขที่เป็นลางดีมาก...
จะขออนุญาตโพสต์รายชื่อแนะนำผู้เขียนทั้งหมดพร้อมความเห็นส่วนตัวสั้นๆ ไปด้วยเน่อ
นายตาหวาน ความรักความผูกพัน เส้นแบ่งระหว่างมิตรและความรัก
จีสะสายตาตะวันคู่นั้น..
ปอ KKเพื่อนที่รัก...
Red Pegasus กำลังใจที่อยากมอบให้เธอ
น้องเซ่ยูริ ~ ยูริ ~ ยูริ ~ ชีวิตม.ปลายในรั้วโรงเรียนหญิงล้วน
โรยราเรื่องสั้นแนวสัญลักษณ์จากโปรแกรมเมอร์หนุ่มผู้มีความขมขื่นในวาจา ความรักในหัวใจ และแก้วเมรัยในกำมือ
IMช่วงระยะเวลาสั้นๆ ระหว่างเขากับเธอ
ผู้ไม่ประสงค์จะออกนาม จดหมายถึงเขา ที่เขาคงไม่มีวันได้อ่าน..
ยูนาไคท์ อีเมล์ที่หวนกลับมาภายหลัง 3 ปีผ่านไป...ช่วงระยะเวลาสั้นๆ
smdm ปั๊บปี้เลิฟธรรมดา ? ฝันไปเถอะ ซึมดึมเขียนทั้งทีต้องมีอะไรมากกว่านั้นสิ
น้องออ แฟนใครเอ่ย ~ผลงานที่เรียกได้ว่าสมหวังเพียงอันเดียวในจำนวนทั้งหมดที่ส่งเข้ามา..
Hellhound รักครั้งแรก..? โอกาสที่หลุดลอย...
ยูจัง พอปิดจออินเตอร์เน็ทก็หาย แต่ความห่วงหาไม่หายไปด้วย...

เอาล่ะ ว่าแล้วก็มาพูดถึงเป้าหมายของโปรเจคต์นี้ นั่นก็คือ...
เครปเค้ก !!!
ขออนุญาตลงวัดนัดเป็นเสาร์ที่ 25 เลยแล้วกันเน่อ ใครสะดวกไม่สะดวกอย่างไร รบกวนติดต่อมาทีน้า สำหรับผู้ที่ไม่สะดวกไป
กินด้วยกัน ทางเราจะมีของที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ ที่มาร่วมสนุกกันส่งไปให้ถึงบ้านจ้า อย่าลืมแจ้งที่อยู่มาทางเมล์ด้วยนะ
ที่นี้เรื่องเครปเค้ก.. บัดนี้ผู้เข้าร่วมโครงการของเราได้เกินจำนวนเครปเค้ก 1 ก้อนที่มีทั้งหมด 12 ชิ้นไปแล้ว.. ถ้าถามว่าทำไมไม่สั่งมา 2 ก้อน.. ก็เพราะงบมันเกินกระเป๋าอั๊วนะสิ..
เพราะงั้น ขออนุญาตเพิ่มทางเลือก
เครปเค้กฝีมือเชฟห่ำตะวัน ผู้มีประกาศจากโอเรียลเต็ลเป็นเครื่องยืนยันความเก่งกาจ เดือนหน้าจะเดินทางไปฝรั่งเศสเพื่อไปเรียนต่อที่กองดองเบลอ ( เปล่าโม้นะเนี่ย..เหมือนโม้แต่ไม่ใช่จริงๆ นะ ) มีมันบดเปรี้ยวเป็นประกัน
เชฟห่ำหลุดปากมาแล้วว่าถ้าเตรียมวัตถุดิบไปให้จะทำเครปเค้กให้กิน วะฮะฮ่า คิดว่าไงกันบ้างทุกท่าน ? ตอนนี้มีชอยส์ให้เลือก 2 ชอยส์
หนึ่ง ไปกินเครปเค้กที่ร้านเครปคอนเนอร์ที่เอกมัน เนื่องจากงบที่จำกัด จึงขออนุญาตลิมิตคนละ 1 ชิ้น แต่ใครจะสั่งอะไรมาทานเพิ่มก็ตามสะดวก
สอง ไปกินเครปเค้กที่บ้านเชฟห่ำแถวๆ สีลม กินได้ไม่อั้นจนกว่าวัตถุดิบจะหมด
ใครสะดวกทางไหนก็ลงไว้ที่คอมเมนต์แล้วกันน้า แล้วมาว่ากันอีกที แต่ยังไงก็ทำตัวให้ว่างไว้ล่ะ วันเสาร์ที่ 25 เวลาบ่ายโมงนะ
แฮ่ก.. แฮ่ก..เหนื่อยชิบ.. จะบอกว่ากว่าจะเขียนเอนทรี่นี้เสร็จไฟดับไปสองรอบ มันจะเวรกรรมหรืออะไรนักหนา หรือเทพเจ้าวาเลนไทน์ลงโทษเราที่ดองผลงานของทุกคนหว่า.. ฮือ..
เอาล่ะ แล้วเจอกันในเอนทรี่ต่อไปเน่อ ~
อ๊ากส์ เสียดาย ไม่ได้ไปด้วย อยากินเค้กมั่ง ยินดีกับผู้โชคดีด้วยน้า
(มีของกินเป็นพอ หุๆ)
เมื่อกี๊โดนจับมัดมือชกให้ไปงานประชุมวันนั้นพอดีเลย... เศร้าง่า