2010/Nov/09


ญี่ปุ่นหนาวมาก  

จบ.

/me ล้มโต๊ะ "หายไปค่อนชาติโผล่มาเขียนแค่เนี้ยอ่ะนะ แสรดดดด!"


เอาเถอะ บล็อกไม่ใช่ไดอารี่ นานๆ เขียนทีคงไม่เป็นไรหรอก... มั้ง

ว่าแล้ว ตามที่เกริ่นไว้ในบล็อกก่อนที่ไหนซักแห่งหนึ่ง ว่าจะมาเล่าเรื่องระบบพี่เลี้ยงที่บ.ที่ญี่ปุ่นให้ฟัง ก็มาเว่ากันเลยละกัน

ณ บ.ที่จขบ.มาฝึกงานที่ญี่ปุ่นนั้นมีระบบพี่เลี้ยงที่เรียกเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า ชิโดฉะอินเซโดะ (指導社員制度)หรือ Mentor System

ระบบนี้มีการดำเนินการอย่างง่ายๆ ก็คือ เมื่อกำลังจะมีพนง.ใหม่เข้ามา  หัวหน้าแผนกหรือหัวหน้าฝ่ายก็จะเล็งหัวพนง.ในฝ่ายที่มีประสบการณ์, อายุงาน และดวงตกเข้าเกณฑ์ไว้  ...อันหลังนี่พูดเล่น...  เพื่อที่จะมอบหมายตำแหน่งพนักงานพี่เลี้ยงนี้ให้
ฝ่ายพนง.พี่เลี้ยงก็มีหน้าที่จะต้องวางแผนระยะยาวถึง 3 ปี ในการอบรมเลี้ยงดูพนง.ใหม่คนนี้ให้ได้ดีดั่งใจหมาย
โดยระยะเวลาในการอบรมนั้นแบ่งเป็น 3 ช่วง ได้แก่

1) ช่วงลูกเจี๊ยบ  เป็นช่วงที่พนง.เข้าใหม่เอี่ยมยังหวั่นไหวกับชีวิตการทำงาน จะหันซ้ายหันขวาก็เคอะเขินทำตัวไม่ถูกไปซะหมด พนง.พี่เลี้ยงจึงต้องเข้าดูแลเทคแคร์ด้วยการประกบซ้ายขวา ออกคำสั่งในการทำงานทุกขั้นตอน เปรียบเสมือนลูกเจี๊ยบที่ต้องมีแม่ไก่กุ๊กกุ๊กพาไปคุ้ยเขี่ยข้าวเปลือกด้วยกันนั่นเอง

2) ช่วงนกกระจอก ช่วงนี้พนง.ใหม่จะอยู่ในขั้นตอนการทำงานประจำได้โดยไม่มีปัญหาใดๆ สามารถปล่อยให้โผบินไปข้างนอกเดี่ยวๆ จิกข้าวสารกินเองได้  แต่ถ้าเจอของใหญ่อย่างไส้เดือน กิ้งกือยังต้องวิ่งตื๋อมารายงาน ปรึกษาเป็นระยะๆ

3) ช่วงพญาอินทรี  เป็นช่วงถีบหัวส่งอย่างแท้จริง คือมาถึงขั้นนี้แล้ว พนง.ใหม่ (ที่เริ่มเก่า) จะต้องผงาดฟ้า สามารถรับผิดชอบโปรเจคต์ต่างๆ ได้ด้วยตัวคนเดียว เริ่มตั้งแต่การวางแผนอย่างเป็นขั้นตอน การดำเนินการไปจนถึงการแก้ไขปัญหาต่างๆ โดยพนง.พี่เลี้ยงอาจจะช่วยคอมเมนต์บ้างนิดๆ หน่อยๆ ตามความจำเป็น

ปล.ไอ้ช่วงน่ะจริง แต่ชื่อนี่เดี๊ยนตั้งเองตามความเมามันนะฮะ ชื่อวิชาการเขาก็มีแต่ข้อยไม่ชอบอ่ะ


ว่าแล้วก็เข้าเรื่อง (ที่พูดเป็นสาระมานานนี่เอ็งเพิ่งเกริ่นสินะ...)

ความจริงแล้วจขบ.ก็มีพนง.พี่เลี้ยงนี่กับเชาเหมือนกันทั้งๆ ที่มาด้วยระบบ Trainee และจะอยู่ที่นี่แค่ปีเดียว  สงสัยว่าเจ้านายคงกลัวน้อยหน้าก็เลยจัดให้ 

คุณพี่เลี้ยงของจขบ.คนนี้มีชื่อสมมุติว่าคุณ Y  คุณ Y เป็นหนุ่มหน้าตาดี  อนาคตไกล แต่ด้วยความซวยอันไม่ปรากฎที่มา ตะแกจึงได้รับมอบหมายจากหัวหน้าฝ่ายให้มาเป็นพี่เลี้ยงของหญิงไทยใจกล้าหน้ามึน ทั้งๆ ที่งานก็ยุ่งเต็มที

เรื่องที่น่าพูดถึงมากกกกกกก เกี่ยวกับคุณ Y คนนี้ก็คือตะแกเป็นคนหน้าตาดีอย่างไม่น่าเชื่อ คือไม่ได้หล่อมีตำหนิหรือหล่อคิดเองแบบที่เจอกันบ่อยๆ  แต่เป็นคนหน้าตาดีชนิดเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง ถึงขนาดที่ว่าในแผนกจขบ.เรียกชื่อเล่นแกว่า "เจ้าชาย" (王子)  มีแฟนคลับเป็นของตัวเอง (สาวๆ ณ แผนกบัญชี) และเข้าขั้นเป็นบุคคลในตำนาน...

ตำนานที่ว่านั้นมีอยู่ว่า เมื่อก่อนคุณ Y นี้แกไปร่วมงานโกคง (合コン) ซึ่งเป็นงานสังสรรค์ระหว่างหนุ่มๆ สาวๆ ที่ยังโสด  จะด้วยคออ่อนหรืออะไรไม่ทราบ คุณ Y ก็กินเหล้าจนเมาพับไป  แต่ว่ากันว่าถึงเฮียแกจะเมาหลับไปแล้ว สาวๆ ที่มามะรุมมะตุ้มล้อมรอบพยาบาลแกนั้นก็ยังมีจำนวนมากกว่าสาวๆ ที่คุยอยู่กับหนุ่มๆ ที่ยังตื่นอยู่เสียอีก

ช่างเป็นคนที่ฮ็อตเหมือนพระเอกการ์ตูนผู้หญิงไม่มีผิด... (ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนแบบนี้อยู่จริงๆ) 
อยากถามเฮียแกจังว่าสมัยม.ปลาย เฮียเคยโดนสาวรุมทึ้งกระดุมเม็ดที่สองของชุดนร.รึป่าวคะ...

กลับเข้าเรื่อง.. ถ้าหากว่าชีวิตจขบ.เป็นหนังเกาหลี อาเฮียพี่เลี้ยงคงไม่แคล้วถูกสถาปนาขึ้นเป็นพระเอก มีฉากพ่อแง่แม่งอน กุ๊กกิ๊ก คุกขิก อะไรไปตามเรื่องตามราว (คือจริงๆ ก็ไม่รู้ว่าเรื่องมันเป็นไงเพราะไม่เคยดู...แต่อยากยกมาอ้างง่ะ)

แต่บังเอิญม้วนชีวิตของจขบ.ดันเป็นหนังตลก (อนุญาตให้ผสมดราม่านิดๆ) สิ่งที่เกิดขึ้นจึงเป็นความอนาถระหว่างคนซวยสองคน...

เรื่องมันก็ดำเนินไปราวๆ นี้...

ในคอร์สการอบรมพี่เลี้ยงพนง.นั้น จะมีพูดถึงการเน้นการสื่อสารประจำวัน เพื่อให้เป็นพื้นฐานของความเชื่อใจ บลาบลาบลา ว่ากันไป  ด้วยความอุตสาหะในงานและความเวทนาสาวไทยที่วันๆ ก้มหน้าก้มตาทำแต่งาน ไม่ค่อยได้เปิดปากคุยกับใคร (อย่ามายุ่งกับกรู...) คุณ Y  จึงมุ่งมั่นที่จะสร้างพื้นฐานการคอมมิวนิเคเชิ่นนี้อย่างเต็มที่

คุณ Y : (หันมาด้วยรอยยิ้มดวงตะวัน) เป็นไง พักนี้มีเรื่องอะไรดีๆ เกิดขึ้นไหม ~
จขบ. : (ตั้งสติไม่ทันพราะกะลังทำงานอยู่เพลินๆ)  ...ไม่นี่คะ...
คุณ Y :....
จขบ. :(ยังไม่รู้ตัว) ทำไมเหรอคะ ? มีเรื่องอะไรให้คิดว่าเป็นอย่างงั้นเหรอ ?
คุณ Y :เปล่า...ไม่มีอะไร...

... พักหนึ่งคุณ Y เริ่มรวบรวมกำลังใจได้ใหม่...

คุณ Y :แล้วเรื่องลำบากใจล่ะมีอะไรบ้างไหม ?
จขบ. :(ยังไม่รู้ตัว) ก็ไม่นี่คะ..
คุณ Y :....
จขบ. :....
คุณ Y :...คือว่าผมนะ..ช่วงนี้กำลังอยู่ในระหว่างการย้ายบ้าน เพราะว่าแฟนจะย้ายมาอยู่ด้วยกัน
จขบ. : ...ค่ะ... (แล้วเกี่ยวอะไรกับตรู..?)
คุณ Y : คือมันยุ่งยากมากเลยล่ะ ทั้งยื่นเอกสาร แล้วก็ย้ายของ ติดต่อน้ำไฟใหม่
จขบ. : ...ค่ะ...
คุณ Y : ที่ผมอยากจะบอกก็คือ การได้ใช้ชีวิตประจำวันอย่างปกติทุกวันน่ะ นั่นก็ถือเป็นความสุขแล้วล่ะ !
จขบ. :  ...โซ่วเดสึกะ...

...ว่าแล้วก็เกิดความเงียบดัง...ชิ้ง...เหมือนการ์ตูนขึ้นระหว่างทั้งสองคน

แล้วต่างคนต่างก็หันหน้าเข้าหาคอมพิวเตอร์ ทำงานของตัวเองต่อไปเงียบๆ...

...แบบนี้จะเรียกว่าคอมมิวนิเคชั่นล้มเหลวได้ไหมวะเนี่ย...




Comment

Comment:

Tweet



- darkuril :นั่นสิคะ เหมือนในการ์ตูนจริงๆ
- tenrei : ของเรามันมั่วๆ อ่ะจ้า เพราะจริงๆ ต้องใช้เวลา 3 ปี ของเราเหลือ 9 เดือน กะๆ ว่าอยู่ช่วงสองอ่ะมั้ง
- ป๋าเบลด : เค้าป่าวตั้งใจอ่ะ... ส่วนพาสเปลี่ยนแล้วนะเคอะ ขอบคุณที่เตือน
- ซิจจี้ : บอกแล้วว่าไม่ได้ตั้งใจอ่า...
- คุณยายโชโกะ : เรื่องออนเซ็นตามในสารลับเลยนะฮ้า
- น้องแลน : วาดสิ วาดสิ ~
- คุณปลาทอง : นั่นสิ เราก็เสียดายเหมือนกัน (เผยความในใจ !)
- จีสะ:เหมือนจุดเด่นในทางลบนะ.. ถึงว่าพักนี้ไม่ค่อยหันหน้ามาคุยด้วย ฮาๆ
- ทาม้า: เค้ามีเจ้าหญิงแล้ว เราก็เป็นแม่มดโลด บทแซ่บกว่าเยอะ 555
- ลุงแกะ : ชักอยากได้อีเพ็ญกับเค้าบ้าง เวิร์คมั้ยค้าบ ~ (หมกมุ่นมาก พักนี้)
- คุณโบว์ : คิดถึงจังค่ะ รออ่านเรื่องของอากิกับคุเระฮะ (และคุณโบว์เอง) อยู่นะค้าบ
- เหวๆ : โคตรดีใจเลย มีคนบอกให้รีบๆ อัพ แปลว่าอยากอ่านสินะตัว เหอๆ
- เบลล์จัง : ลองแล้วล้มเหลวอ่ะ
- อาเด่น: อีก 4 เดือนก็ได้กลับแล้วย่ะ ไม่ต้องเร่ง หางานนอกรอให้ตูทำด้วย
- คุณหมีป่วย : ขอบคุณสำหรับคำตอบค่า

#16 by draco At 2010-11-26 20:03,
แบบว่า ตรงชิ้งนี่เหมือนในการ์ตูนที่ตัวละคร ตากลายเป็นจุดเล็ก ๆ แล้วมีใบไม้ปลิวฟิ้วเลย..

แวะมาตอบเรื่องผักจ้ะ.. เราไม่ลวกก่อนนะ เดี๋ยวจะนิ่ม เอาไปผัดเลยมันจะสุกมีกรุบ ๆ แต่ไม่นิ่มและแข็งเกินไป ลองไปทำดูนะจ๊ะbig smile
โธ่ นึกว่าจะมีเรื่องโรแมนติก...จบเฮ่ เอวังด้วยประการฉะนี้เอง กลับไทยเถ้อ
#14 by Arden Endrain (110.168.90.32) At 2010-11-14 08:12,
ชวนคุยเรื่องโอตาคุดิ เผื่อเข้ากันได้ question
#13 by Ellebazi At 2010-11-10 10:37,
แหม่ เจ๊นี่ แทนที่จะทำให้เป็นนิยายรักโรแมนติก ดันไปทำให้เป็นหนังเงียบซะงั้น มาอัพอีกบ่อยๆเน่อ
#12 by HellHound At 2010-11-10 08:17,
กลับไปทำงานแบบเหงาๆ -_-;
#11 by Hayashi Kisara At 2010-11-10 03:08,
ระวังจะมีแฟนคลับเจ้าชายจากแผนกบัญชี มานัดตบหลังเลิกงานนะเออ -.-
#10 by Little Lamb At 2010-11-10 00:51,
เจ้าชายเค้าต้องการอะไรกันแน่คะ!!!? 555 หรือว่าจริงๆแค่ต้องการเปิดประเด็นอะไรซักอย่าง (แต่ดันมาคุยว่ามีเจ้าหญิงแล้ว เซ็งพิลึก)
รอบต่อไปลองสร้างบรรยากาศใหม่ให้สนทนาราบรื่นขึ้นสิคะ สนุกดีค่ะconfused smile
#9 by ■ TamaRPG ■ At 2010-11-09 23:29,
ได้ยังไงหน่ะเจ๊ นั่นเจ้าชายเชียวนะ!!

เข้าใจว่า เขาคงไม่เคยเจอแบบนี้แน่ๆ เป็นการสร้างจุดเด่นให้ตัวเองไง sad smile
#8 by gsawa At 2010-11-09 22:59,
อ่านบทสนทนาแล้วขำมาก
เสียดายไม่ใช่เรื่องรักโรแมนติค
#7 by ปลาทองคะนองศึก At 2010-11-09 22:54,
ชอบชื่อช่วงที่เจ๊ตั้ง เห็นภาพมากครับ 555
ปล. บทพูดเจ๊น่าเอาไปวาดเป็นคอมิคสั้นอะไรสักอย่างมาก - -"
ครั้งหน้าลองถามเค้าดูสิ ว่าคนญี่ปุ่นรู้จักไอ้ที่คนไทยเรียกว่า "บรรยากาศมาคุ" มั้ย.... เอิ้กๆ

(เล่าไปเล่ามา ตกลงเจ้าชายเค้ามีเจ้าหญิงแล้วนี่หว่า...)

ว่าแต่ ปีหน้า ราวๆ เมษา ครอบครัวยายเค้าจะยกโขยงกันไปเที่ยวโอซากาหละ แถวนั้นมีออนเซนสวยๆ สบายๆ อร่อยๆ ที่น่าไปนอนกลิ้งเล่นซัก 3-4 วันไหมเอ่ย? เท่าที่หาข้อมูลได้มันก็กระจัดกระจายเหลือเกิน เหนือใต้ออกตก เลือกไม่ถูกเลยหละ sad smile
#5 by Choco At 2010-11-09 22:22,
เจ๊ใจร้าย sad smile
#4 by cg At 2010-11-09 22:21,
ทำเรื่องโหดร้ายนะแก

ว่าแต่ฮอทเมล์แกโดนแฮคเรอะ เห็นส่งอะไรแปลกๆมาด้วย ไปเปลี่ยนพาสไป๊
#3 by blade At 2010-11-09 21:59,
โห.....พี่ดราโกอะ ไม่ค่อยคุยอะไรกับพี่เลี้ยงเลย ฝ่ายนู้นอุตส่าห์มาชวนคุยทั้งที น่าสงสาร >< ป่านนี้คงไม่นั่งร้องไห้กระซิกๆอยู่มุมมืด...

ชอบช่วงที่เปรียบเทียบเป็นนกแฮะ เห็นภาพดีจัง แล้วอย่างพี่ดราโกนี่อยู่ในช่วงไหนเหรอคะ
#2 by tenrei At 2010-11-09 21:55,
อ่า..55 ล้มเหลวแต่สำเร็จในระดับความแป้กค่ะ (เอ๊ะยังไง?)

ปล.อ่านเพลินเลย ว่าแต่มีคนแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย ยังกะในการ์ตูน *-*
#1 by darkuril At 2010-11-09 21:34,

ShoutMix chat widget