อัพบล็อกอย่างรวดเร็ว วะฮะฮ่า

จากบล็อกที่แล้ว กำหนดการไปกินเครปเป็นไปอย่างราบรื่น....

/me ล้มโต๊ะ ซะที่ไหนกันล่ะเฟ้ย ~~~

คาดว่าเป็นเพราะคำสาปของน้องเปรี้ยวที่สาปไว้ตั้งแต่เอนทรี่ที่แล้วแน่ๆ แม่นชิบ ชาติก่อนเป็นพระร่วงหรือไงยะ วาจาสิทธิ์เหลือเกิน

เรื่องของเรื่องก็คือ... ก่อนออกจากบ้าน...

เช็คทุกอย่าง วิปครีม - แล้ว ท็อปปิ้งมัลเบอรี่ - แล้ว สตอเบอรี่แแล้ว - น้ำเชื่อมสตอเบอรี่ - แล้ว ฮะฮ่า เพอร์เฟคต์ ไม่พลาด งานนี้ตูไม่พลาด โอ้วเย ~

โดดขึ้นรถเมล์มาจนถึงสถานีรถไฟฟ้าหมอชิต กำลังจะโดยสารไปถึงช่องนนทรีแล้วก็ได้พบว่า..

ไม่มี..

ไม่มี....

ไม่มี......

ตูลืมเอากระเป๋าตังค์มา ~~~~~~

อย่าได้สงสัยเลยว่าแล้วนั่งรถเมล์มาได้ยังไง คือกระเป๋าใส่เศษตังค์น่ะเอาติดมาในกระเป๋ากางเกง แต่ไอ้กระเป๋าเงินเป็นเรื่องเป็นราวที่ใส่บัตรทุกอย่างไว้น่ะ... โยนทิ้งไว้ที่บ้าน..

ทั้งเนื้อทั้งตัวมีเงินอยู่ 25 บาท จะนั่ง BTS ไปช่องนนทรีต้องใช้เงิน 40 บาท เยี่ยมเลย....

แต่ตูข้ายังมีมือถือและสหายร่วมอุดมการณ์ ( กิน ) ว่าเข้าไปนั่น ใครก็ได้ แวะมารับตูไปหน่อยเถอะ...

ว่าแล้วก็กดมือถือจึ้กๆ ถึงสาวออฟฟิสหมายเลข 1

เรา : "จีสะจ๋า ~ อยู่ที่ไหน ~ ตกลงมาได้ไหม ~"
สาวเจ้า "เดี๋ยวเคลียร์งานก่อนแล้วจะรีบตามไปนะคะ ไว้เดี๋ยวหนูโทรหาเจ๊น้า"
เรา : "จ้า เดี๋ยวเจอกันน้า"

-- แกรก -- วางสาย.... ฮ่วย ไม่ได้... พูดไม่ออก... เกรงใจคนทำงานทำการ..

Edit : เติมภาพที่เปกะกรุณาวาดให้อย่างรวดเร็ว ขอขอบคุณมากจ้า

จิกเหยื่อรายที่สอง หนุ่มโปรแกรมเมอร์ผู้โชคร้าย เลือกโทรหามันเพราะรู้ว่ามันต้องลืมแน่ๆ ชัวร์ป้าบ แล้วก็เป็นอย่างที่คาดจริงๆ

เรา : โรย ตกลงวันนี้มาป่าว ~
โรย : ..... ( นิ่งไปอึดใจเดียวจริงๆ ) ครับ ไปครับ
เรา : ยังอยู่บ้านล่ะซี่ ~
โรย : ครับ ( เพิ่งมารู้ทีหลังว่ามันเพิ่งแปรงฟันเสร็จ )
เรา : ลืมนัดไปแล้วล่ะซี่ ~ ( กดดันมันเข้าไป ~ )
โรย : ครับ...

-- ฮะฮ่า มันเริ่มรู้สึกผิดแล้วแหงๆ --

เรา : โรย....
โรย : ครับ...
เรา : มารับเราไปด้วยน้า ~~ เราลืมเอากระเป๋าตังค์มา ~~ ตอนนี้เราอยู่ที่สถานีสะพานควายอ่ะ.....
โรย : ...........เจ๊อยู่ตรงนั้นนะครับ เดี๋ยวผมไปหา..........

เรื่องยาวเล่าให้สั้น... รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ เข็มนาฬิกาก็เลื่อนไปเรื่อยๆ ตูสายแน่แล้ว วะฮะฮ่า... ขอโทษผู้เข้าร่วมโครงการทั้หลายด้วย หนูขอโทษ ~~~~

แต่ในที่สุดโทรศัพท์จากโรยก็มาถึง บอกว่าตัวเองอยู่ที่สถานีสะพานควายแล้ว โอเค เดี๋ยวเจอกันทางออกที่สาม

มองซ้ายขวาหน้าหลัง โรยมันอยู่ไหนวะ ไม่มาซักที -"- เลยโทรไปหาอีกรอบ

โรย : ผมลงมาอยู่ตรงธนาคาร.. แล้วเนี่ย เจ๊อยู่ไหนอ่ะ
เรา : ( สถานีหมอชิตมันมีธนาคารอยู่ตรงไหนวะ.... โรยมันไปลงทางออกไหนเนี่ย..... ) หะ ไรนะ โรยอยู่ไหนนะ ?
โรย : สถานีสะพานควาย ทางออกที่สามอ่ะเจ๊
เรา : ทางออกที่สาม.... สถานีสะพาน..... วะ ชิบหายแล้ว !! ตูอยู่สถานีหมอชิตนี่หว่า ~~~

--- ...คิดว่าระโรยคงจะอึ้ง... อีเจ๊นี่ นอกจากลืมเอากระเป๋าเงินมาแล้ยังบอกทางตูผิดอีกด้วย... ---

เรา : อ่า.. โรยอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวเราไปหาเอง 10 บาทไปสถานีสะพานควายเนี่ย ไปได้ มีเงิน ฮ่ะๆ ( หัวเราะกลบเกลื่อนความผิด )

และแล้ว... หลังจากผ่านความทุลักทุเลมาพอสมควร.. เราก็อาศัย ( เงินของ ) ระโรยมาถึงสถานีช่องนนทรีจนได้ เวลาบ่ายสองพอดี สายไปชั่วโมงเต็มๆ ลูกทัวร์ทั้ง 5 มากันพร้อมหน้าแล้ว แฮะแฮะ.. เขินจัง.. หนูขอโทษอีกรอบ น้า~~~

เอาเป็นว่า จากนั้นก็ไปถึงบ้านเชฟห่ำตะวันได้โดยสวัสดิภาพ เชฟเลี้ยงดูพวกเราอย่างอุดมสมบูรณ์มากมาย ทั้งเครปเค้กสตอเบอรี่ คัสตาร์ดเครป เครปซอสเนื้อ เครปซูเซท สามารถไปดูรูปสวยๆ โดยละเอียได้ที่บล็อกของยูจังน้า

แอบจิ๊กมาแปะรูปนึงล่อล่อตาใจ หุหุ

อืดพุงโดยถ้วนหน้ากัน... แต่ถึงขนาดนั้นแล้วก็ยังไม่จุใจ เลยนำทัวร์ไปกินอาหารญี่ปุ่นกันต่อ ณ ร้าน Hanaya จากคำแนะนำของเชฟ มันเวิร์คมากๆ เลยล่ะจอร์จ ร้านอยู่แถวสี่พระยา ใครว่างลองแวะไปกินดูทีนะ อาหารเป็นแบบญี่ปุ่นแท้ไม่ประยุกต์

แม้แต่เมนูก็คงทำขึ้นโดยคนญี่ปุ่นเช่นกัน สังเกตจากเมนูเด็ดๆ หลายประการ อาทิเช่น...

.......น้ำแข้งใส.......

.......ผลไม้ลวม......

และยังอะไรอีกหลายๆ อย่าง แต่ข้อยจำได้เท่านี้แหละ...

พอกินเสร็จ ท้องเริ่มอิ่ม ทุกคนเริ่มสร้างจินตนาการประหลาดๆ ออกมาได้ ดังเช่น...

"เนี่ย.. ถ้าเกิดมีสายการบินโอตาคุขึ้นมาจะเป็นไงนะ"

"โอ้ว หมอนหนุนกับผ้าห่มก็ต้องเป็นลายอนิเมสาวๆ แอร์โฮสเตสก็ต้องใส่ชุดเมดเสิร์ฟ แล้วเรียกลูกค้าว่านายท่านคะ"

"ทีวีก็ต้องฉายอนิเม 24 ชม !"

"เสียงที่ประกาศบทเครื่องก็ต้องเป็นเสียงนักพากย์ดังๆ"

"แล้วต้องมีมาสค็อตเฉพาะสายการบินด้วย มีออกฟิกเกอร์ที่ขายบนเครื่องแล้วมีเวอร์ชั่นพิเศษใส่เนโกะมิมิ !"

"อืมม์ แบบนี้บันไดฉุกเฉินที่ดึงออกไปก็คงต้องเพนท์ลายอนิเมด้วยนะ"

"แล้วโอตาคุที่เป็นผู้โดยสารก็ต้องร้องโมเอะ ~ โมเอะ ~ แล้วควักกล้องถ่ายรูปมาถ่ายสินะ......"

--- ทุกคนเริ่มขนลุก เมื่อนึกถึงเที่ยวบินที่เต็มไปด้วยฝูงชายหนุ่มอ้วนบ้าง ผอมบ้าง เหงื่อชุ่ม สะพายเป้ มือถือถุงอนิเม พร่ำพูดคำ

พูดที่คนธรรมดาฟังไม่รู้เรื่อง อาทิเช่น.. โมเอะ ~ เนโกะมิมิ ~ เมงาเนะ.. มันช่างน่าสยองขวัญซะจริง...

"อืมม์.... แล้วถ้ามีนักธุรกิจธรรมดาหลงมานั่งเที่ยวบินนี้จะเป็นยังไงบ้างนะ"

"พอลงจากเครื่องคงลืมประชุมเลยแหละ อารมณ์ โอ้ว จอร์จ หลงไปในทไวไลท์โซน ถือหูแมวติดลงมาจากเครื่องด้วย"

......บรึ๋ย.......

จะอย่างไรก็ดี เมื่อวานเป็นวันที่สนุกมากค่ะ บริโภคกันทั้งวัน ตั้งแต่บ่ายสองยันสามทุ่ม 5555 ต้องขอขอบคุณเชฟห่ำตะวันด้วยที่อุตส่าห์สละเวลามาทำเครปอร่อยๆ ให้พวกเรากินกัน ขอให้เดินทางไปฝรั่งเศสโดยปลอดภัย แล้วรีบกลับมาทำอาหารให้กินอีกน้า ~~

แล้วพบกันอีกทีบล็อกหน้าจ้า ~

เขียนบล็อกนี้มา... เพื่ออำลา...

คนเรา.. ลงได้ใจง่ายซักครั้งแล้ว...

ก็คงจะมีการใจง่ายครั้งต่อๆ ไปตามมาเป็นแม่นมั่น...

สรุปก็คือ..

ตูจะหนีไปเที่ยวทะเลล่ะ ~~~

ฮะฮะฮะ เพิ่งหนีไปเที่ยวเมื่อสัปดาห์ก่อนนี้เอง จะไปอีกล่ะ ไปเกาะเหลียนหลาง...หลางเหลียน.. ซัมแวร์ ที่ไหนซักแห่ง คิดว่าน่าจะอยู่แถวๆ กระบี่.. ล่ะมั้ง..

ทริปนี้มีรุ่นพี่ในวงการนักแปลชวนไปฮ่ะ ไม่อยากบอกเลยว่า กับรุ่นพี่คนนี้ก็เคยเจอหน้ากันจังๆ แค่หนเดียวเท่านั้นแหละ.. ตอนโทรมาชวนยังนึกไม่ออกว่าใคร .. แต่ก็ตอบตกลงไปซะแล้วล่ะ ชะเอิงเอย ~

ออกเดินทางวันนี้ จะกลับมากทม.วันจันทร์ แล้วก็คาดว่าจะขอดองบล็อกไปอีกซักพักนะฮะ กลับมาเผางานกระจายแน่ตูเอ๋ย..

อัพทิ้งท้ายแบบสะเปะสะปะไว้ละกัน จะได้ยาวๆ มีหัวข้อคุยเยอะๆ ระหว่างไม่อยู่ เหอๆๆ

คาเมนไรเดอร์สปิริต เล่ม 8 ออกแล้ว ~~ สนุกโคตร ~~

เล่มนี้สตรองเกอร์ออกมาขโมยซีนพระเอกอย่างแรง ! ฮีโร่ที่แสยะยิ้มแบบชั่วร้ายได้นี่ช่างเท่ห์กระอักเลือด ! ไปหาซื้อมาอ่านกันซะนะ ~

ในยุคหมดศรัทธาการ์ตูน ...แปลว่าหาการ์ตูนสนุกๆ อ่านได้ยาก... ในทุกวันนี้ ก็มีผลงานของอาจารย์เคนอิจิ มุราดะคนนี้แหละออกมาค้ำจุนชีวิตได้บ้าง ออกมาทีก็ปิดซอยเลี้ยงที มันช่างนานเหลือเกินว่ะ ให้ตาย

เล่มนี้ มีจุดเล็กๆ ที่น่าพูดถึงอยู่ ( ไม่สปอยล์เน่อ คิดว่าที่เขียนนี่คนไม่รู้เรื่องไรเดอร์ก็คงอ่านเข้าใจแหละ )

ตอนที่คาซามิ ชิโร่ ( หรือ V 3 ) รำพึงด้วยสีหน้าขมขื่นท่ามกลางฝูงชนที่สิ้นหวังว่า..

"ถ้างั้น.. การต่อสู้ที่ผ่านมาของพวกฉันมันคืออะไรกันล่ะ"

โดนอย่างแรง ! ใบหน้าขมขื่นของลูกผู้ชายเนี่ยช่าง โมเอ้ ~ จริงๆ !

...อ๊ะ.. ชักรู้สึกว่าผิดประเด็น กลับมาก่อน...

สิ่งที่ชอบในเล่มนี้ก็คือการถ่ายทอดความผิดหวัง ความขมขื่นของคนที่คนอื่นๆ ยกย่องให้เป็น "ฮีโร่" นั่นแหละค่ะ

ไม่ว่าจะเป็นตัวเอกที่มุ่งมั่นหรือเด็ดเดี่ยวแค่ไหน ก็คงมีช่วงจังหวะหนึ่งที่ต้องหันมาถามตัวเองว่า "นี่เรากำลังทำอะไรอยู่" และ "สิ่งที่เราทำมีความหมายอะไรบ้าง"

เพราะว่าถ้าอยู่คนเดียวก็จะหวาดกลัว..

เพราะว่าถ้าอยู่คนเดียวก็จะเป็นกังวล...

ดังนั้นมนุษย์ถึงได้เป็นสัตว์สังคม ถึงได้พยายามทำตามคนอื่นๆ โดยไม่พยายามค้นหาคำตอบที่แท้จริง ก็เพราะกลัว..

การทำตามคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ถูกหรือผิด อย่างน้อยมันก็ยังมีหลักประกันว่าตัวเองไม่ได้แปลกแยก..

เพราะงั้นเราถึงต้องการให้ใครบางคนมาตบหลัง และบอกเราว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่นั้นเป็นสิ่งที่ถูก และอย่างน้อย.. ก็ไม่ได้ปราศจากความหมายเลยซะทีเดียว..

เพราะงั้น ฮีโร่จึงไม่เดียวดาย...

โอ้ว ~ ว่าเข้าไปนั่น ~ อย่าไปใส่ใจเลยเน่อ นานๆ ทีก็อยากปล่อยให้หัวสมองมั่นแล่นไปตามใจชอบมั่งเท่านั้นแหละ โฮะโฮะโฮะ

แถมๆ เป็นอย่างสุดท้าย เนื้อร้องเพลง GOLD ของวง B'z ที่ชอบมากค่ะ จริงๆ ตั้งใจจะเอาเพลงมาลง แต่ดันโลว์เทค ทำไม่เป็น 555 เอาเป็นว่าถ้าอ่านเนื้อแล้วชอบก็ลองไปหาโหลดฟังกันดูแล้วกัน หาไม่ยากหรอก เชื่อเถอะ

ขอมอบเพลงนี้แด่ผู้มีฝันทุกคนค่ะ

B'Z Gold

空を　黄金色に潤ませて陽が消えてゆく

อาทิตย์อัสดงสาดแสงส่องท้องนภาเป็นสีทองก่อนลับหาย

街はざわめき　今日の事　振り返る

ในเมืองที่อึกทึก ช่วงเวลาสุดท้ายของวัน

みんなの声が　聞こえたかい？

ได้ยินเสียงของทุกคนหรือเปล่า ?

一人でも恐くない　気がついただろう？

รู้แล้วใช่ไหม ? แม้อยู่ในความเดียวดายก็ไม่น่าพรั่นพรึง

誰より一番あなたが

เธอผู้เป็นที่หนึ่ง

真新しい勇気くれるよ

มอบพลังแห่งความกล้าใหม่ให้ฉันด้วยเถอะ

朝の光よりまぶしい微笑みは　胸に染みる

รอยยิ้มที่เจิดจ้ายิ่งกว่าแสงอรุณ ซึมซาบเข้าไปในจิตใจ

火傷しそうな　焦げついた体丸めて

ขดร่างที่ไหม้เกรียมราวจะถูกเพลิงแผดเผา

ゆっくりと目を閉じよう　闇に導かれて

หลับตาลงอย่างเชื่องช้า ปล่อยให้ความมืดมิดนำทาง

戦いの記憶を　たどっても

แม้ต้องพานพบความทรงจำแห่งการต่อสู้

悔やむのは一夜に　歓びは永遠に

ก็จะขมขื่นเพียงชั่วราตรีเดียว หากความยินดีนั้นเป็นนิรันดร์

誰より一番　あなたの

เธอผู้เป็นที่หนึ่ง

心の平和を祈ろう

ขอภาวนาถึงสันติในจิตใจ

何も心配しないでいいから

อย่าได้กังวลถึงสิ่งใดเลย

明日へと無邪気に進め

ก้าวสู่วันพรุ่งอย่างไร้เดียงสา

欲望にも　期待にも

อย่าได้ซวนเซล้มลงเพราะความทะยานอยาก

不安にも絶対押しつぶされない

ความคาดหวังหรือความอ่อนแอของผู้ใด

惜しまずに　自分に火をつけて

อย่าได้รั้งรอที่จะจุดไฟให้ตัวเอง

私を染めていった　あなたの炎忘れない

จะไม่ลืมเปลวเพลิงของเธอที่สาดส่องลงมาบนร่างของฉัน

誰より一番あなたが

เธอผู้เป็นที่หนึ่ง

無垢な情熱をくれるよ

มอบความร้อนแรงอันไร้เดียงสานั่นมาให้ฉันเถอะ

透きとおる鐘の音のように

ดุจดั่งเสียงระฆังที่แจ่มกระจ่างสดใส

さみしげな世界に響け

กึกก้องไปทั่วโลกที่เงียบเหงา

誰より一番私が

ฉันผู้เป็นที่หนึ่ง

あなたを最後まで見届けよう

จะคอยเฝ้ามองเธอจนถึงวาระสุดท้าย

羽根にくるまれて寝るように

ราวกับนางฟ้าที่หุบปีกหลับใหล

ひたすら最高の瞬間を想え

คำนึงถึงวินาทีสูงสุดของช่วงชีวิต

新しい日々が始まるよ

วันใหม่กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

แล้วพบกันใหม่บล็อกหน้าเน่อ ~~

เข้ามาอัพบล็อกโดยเร่งด่วน ต้องอำลากันแล้วค่ะ

ตั้งแต่วันที่ 4-7 เจ้าของบล็อกต้องหนีไปทำงานที่นิคมอุตสาหกรรมเน่อ คงห่างหายไปซักพัก คิดถึงกันบ้างน้อ T-T/

ก่อนที่จะลืม ดูเหมือนจะมีคนสนใจทริปเกาะเหลาเหลียงจากบล็อกที่แล้วกันเยอะ ขอบอกว่าที่นั่นสวยจริงๆ ค่ะ ไม่ใช่แค่ภาพ อาหารดี ไม่งกน้ำจืด พนักงานมีใจรักงานบริการ ถือว่าสอบผ่านนะโดยส่วนตัว ให้ไปเที่ยวอีกยินดีอย่างยิ่ง เหอๆๆ

ถ้าจะมีอะไรไม่เหมือนรูป คงเป็นที่พักมั้ง คือ ไอ้หน้าตาแคมป์แบบนั้นน่ะใช่ แต่มันไม่สามารถเปิดหรารับลมแบบนั้นได้ เพราะยุงและแมลงจะเข้าไปนอนเล่น ควรปิดให้มิดชิดนะเออ

สำหรับผู้ที่สนใจ นี่คือเวบไซต์เอเจนต์ทัวร์ที่เราไปเน่อ ลองเข้าไปดูรายละเอียดกันได้

http://www.xsitediving.com/

พูดถึงเรื่องงานแล้ว มีอะไรเล็กๆ น้อยๆ มาฝากค่ะ เป็นเทคนิคการสอบสัมภาณ์อย่างไร ที่ไม่ควรทำ จำไว้นะเด็กๆ....

* สิ่งที่เกิดขึ้นตอนสัมภาษณ์เป็นเรื่องจริงทั้งหมด 100%....

เรื่องนี้เกิดขึ้นในห้องลับ...ที่ไม่ค่อยจะลับใน irc แห่งหนึ่ง สดๆ ร้อนๆ คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นวันนี้เอง....

[20:08] <[OTL]Draco> พรุ่งนี้ไปแหลมฉบังแล้ว ทำไงดี...
[20:08] <[OTL]Draco> ตายแน่ๆ...
[20:08] <Viita> ทำใจดีๆ
[20:08] <Viita> ไง
[20:08] * [OTL]Draco ความมั่นใจหายไปไหน......ฮือ.....
[20:08] <Rein> ...
[20:08] <Viita> เจ๊ลองพูดจาเป็นการเป็นงานมั่งสิ
[20:08] <Rein> เจ๊จะโดนส่งออก???
[20:08] <[OTL]Draco> มีนายใหญ่ขอดูตัวล่ามที่โรงแรมด้วย......
[20:08] <[OTL]Draco> ตายแน่ๆ....
[20:08] <Viita> จะได้มีความมั่นใจ
[20:08] * [OTL]Draco เสียสติ....
[20:08] <Rein> เจ๊เป็นสินค้า electronic รึเนี่ย
[20:08] <Viita> ....
[20:09] <[OTL]Draco> เอาน่ะ... ชีวิตไม่มีอะไรให้เสียอยู่แล้ว..
[20:10] <Viita> มีแต่ชีวิต ให้เสีย ?
[20:10] <[OTL]Draco> ถึงเค้าจะไล่ออกตั้งแต่วันแรกอย่างมากก็เสียหน้า...เสียความมั่นใจ... เสียเวลา..
[20:10] <Rein> ...
[20:10] <Viita> เห่ยยย
[20:10] <Viita> มั่นใจในตัวเองไว้ก่อนสิ
[20:10] <Viita> เอาให้เหมือนเวลา ด่าพี่พจน์ น่ะ
[20:10] <Arseniquez> ..
[20:11] <Rein> ...
[20:11] <[OTL]Draco> แกรู้ป่าว ตอนชั้นไปสัมภาษณ์งาน.....
[20:11] <[OTL]Draco> "หน้าที่คุณมีงี้ๆๆ ในการประชุมงี้ๆๆ คิดว่าไง ?"
[20:11] <[OTL]Draco> "ดิชั้นไม่มีความมั่นใจเลยค่ะ......."
[20:11] <Viita> " ไม่มั่นใจค่ะ"
[20:11] <[OTL]Draco> น่ะแหละ......
[20:11] <Viita> ...
[20:11] <Silver> ...แล้วก็ได้งาน?
[20:11] <[OTL]Draco> อื้อ.....
[20:12] <Arseniquez> เดี๋ยวพอถึงตอนทำงานจริง ก็ด้นไปได้ล่ะเจ๊
[20:12] <Silver> ว่าแล้วเชียว..
[20:12] <[OTL]Draco> เค้าอุตส่าห์บอกว่า...
[20:12] <Death> ได้ด้วยรึ ตอบแบบนั้น ...
[20:12] <[OTL]Draco> "ยังดีนะที่คุณพูดความจริงมา ดีกว่าคนที่บอกว่า เป็นล่ามได้ทุกงาน"
[20:12] * Viita ตบบ่าเจ๊
[20:12] <[OTL]Draco> เค้าคงเคยเจอพวกที่ดูเชี่ยวๆ แล้วสติแตกกลางห้องประชุมมาก่อนมั้ง...
[20:12] * Viita ดีนะที่เป็นคนปากตรงกับใจ
[20:12] <Arseniquez> ..
[20:13] <[OTL]Draco> แถมยังไปตอกย้ำเค้าด้วยนะ
[20:13] <[OTL]Draco> "หัวหน้านาคามุระคงกังวลนะคะถ้าจะมอบงานสำคัญแบบนี้ให้กับคนหน้าใหม่อย่างดิชั้น"
[20:13] <[OTL]Draco> หัวหน้าคงเครียด...
[20:14] <Viita> คนสัมภาษณ์ นี่ ญี่ปุ่นสินะ
[20:14] <[OTL]Draco> ญี่ปุ่นน่ะสิ...
[20:14] <Viita> น่า
[20:14] <[OTL]Draco> เหอะๆ....
[20:14] <Viita> ไหนๆก็ได้มาแล้ว
[20:14] <Silver> เอาน่า
[20:14] <Arseniquez> เห็นเจ๊เถื่อนๆ นึกไม่ถึงว่าจะไม่มั่นใจขนาดนี้....
[20:14] <Silver> ชีวิตคือการต่อสู้
[20:14] <Silver> วู้วว
[20:14] <[OTL]Draco> เออดิ่ ; ;
[20:14] <Viita> จะออกหัวออกก้อย
[20:14] <ร> ...
[20:14] <Viita> ก็ทำดูก่อนแหละ
[20:14] <[OTL]Draco> คือ แปลการ์ตูนนี่ถึงไหนถึงกันเลย....
[20:15] <[OTL]Draco> แต่ไปนั่งเป็นล่ามห้องประชุม
[20:15] <[OTL]Draco> พูดถึงแผนมาร์เก็ตติ้ง ตัดงบ เพิ่มรายได้ บลาๆ...
[20:15] * [OTL]Draco ถอนหายใจอีกหนึ่งเฮือก...
[20:15] <Daii> เจ๊
[20:15] <Viita> ที่น่ากลัว
[20:15] <Daii> เอาหนังสือแปลยุ่นสำหรับธุรกิจเข้าไปด้วยสิ
[20:15] <Silver> .........
[20:15] <Viita> คือพวกแบบพูดยาวพรืด รัวเป็นรถไฟ น่ะแหละมั้ง ..
[20:16] <[OTL]Draco> เอาไปเปิดพั่บๆ ระหว่างแปล น่าเกลียดมั้ง..
[20:16] <Daii> ก็บอกเขาแล้วหนิ ว่าไม่มีความัม่นใจเลยค่ะ
[20:16] <[OTL]Draco> นั่นสินะ...
[20:16] <Death> จะเอาดูดี หรือเอาถูกต้องคะ? :P
[20:16] <Silver> มันก็คงดูไม่ค่อยดีนั่นหล่ะ..........แต่จริงๆก็ดีกว่าเผลอแปลผิดความหมายไป........
[20:16] <[OTL]Draco> พยายามทำลายความมั่นใจเค้าทุกวิถีทางด้วยนะ
[20:16] <Death> ใช่ ดูไม่ดี แต่แปลชัวร์ ดีกว่าดูดี แล้วแปลผิด -3-
[20:16] <[OTL]Draco> หัวหน้า "อืมม์ คุณก็จบมหาลัยดีหนิ"
[20:17] <[OTL]Draco> "ค่ะ แต่เรื่องมัน 8 ปีมาแล้วสมัยสอบเข้า"
[20:17] <Arseniquez> เจ๊กลัวว่า เค้าตั้งความหวังการงานไว้กับเจ๊สูง เกิดเจ๊แป้กขึ้นมา เค้าก็จะเหี่ยวด้วย?
[20:17] <Tenrei> ............
[20:17] <[OTL]Draco> "มหาลัยไหนๆ ก็มีคนโง่ได้ทั้งนั้นแหละค่ะ ฮะฮะฮะ"
[20:17] <Daii> ...........
[20:17] <Viita> เขาคงนึกว่าพูดเล่น
[20:17] <Silver> พูดงี้เลยเรอะ..................
[20:17] <[OTL]Draco> พูดจริงๆ.........
[20:17] <Death> นี่ไปสัมภาษณ์เข้าทำงาน ?
[20:17] <[OTL]Draco> อือ.....
[20:17] <Silver> เขาคงนึกว่าถ่อมตัว........
[20:17] <Death> หรือพยายามจะให้ตัวเองไม่ได้งาน ?
[20:17] <Daii> นี่สัมภาษณ์งานจริงเรอะ
[20:17] <[OTL]Draco> สัมภาษณ์จริงๆ.... ก็จะไปทำพรุ่งนี้แล้วเนี่ย.....
[20:17] <Death> - -'
[20:18] <Death> บริษัทไหนเนี่ย
[20:18] <Arseniquez> .. เจ๊ถ่อมตัวไม่ถูกจังหวะเลยนะนี่.......
[20:18] <[OTL]Draco> สงสัยจริงๆ ว่าทำไมได้งาน.....
[20:18] <Death> กำลังคิดว่าจะมีบริษัทอื่นรับแบบนี้อีกไหม
[20:18] <Viita> 1. เขาหาคนไม่ได้
[20:18] <Viita> 2. เขาถูกใจเจ๊
[20:18] <Death> ข้อสองแน่ ! :P
[20:18] <Viita> 3. มันเป็นเรื่องลึกลับ
[20:18] <Death> งั้นข้อสาม
[20:18] <[OTL]Rune> เพราะเป็นคนญี่ปุ่น
[20:18] <[OTL]Draco> ชั้นว่าข้อ 1 กับข้อ 3 รวมกันนะ...
[20:18] <[OTL]Rune> คนญี่ปุ่นชอบคนถ่อมตัว
[20:18] <Arseniquez> โลกนี้ยังมีอะไรอีกมาก
[20:18] <Silver> 4. วู้ว
[20:18] <wawa> 4.ดวงดี
[20:18] * [OTL]Rune แทงข้อสองหมดตัว
[20:19] <Tenrei> oO(ทุกข้อรวมกัน :P)
[20:19] <Daii> เขาคนอยากได้แนวใหม่มั้ง
[20:19] <Daii> แปลแบบปรกติก็ไม่สนุกสิ
[20:19] <[OTL]Draco> แนวไม่มีความมั่นใจ..?
[20:19] <Death> เจ๊
[20:19] <wawa> อยากได้ของแปลก ?
[20:19] <Death> เจ๊ก่อคดีไว้แล้วล่ะ
[20:19] <Viita> แนว บังคับบัญชา ง่าย ?
[20:19] <Death> เชื่อสิ ต่อจากนี้ไป ทุกๆ วัน
[20:19] <[OTL]Draco> ชั้นก่อไว้หลายคดีแล้วหนิ
[20:19] <Death> จะมีคนมาคะยั้นคะยอ
[20:19] <Death> เจ๊ๆ ไปถามคนสัมภาษณ์มาที
[20:19] <Death> ทำไมถึงรับเข้าทำงาน
[20:19] <Death> :P
[20:20] <[OTL]Draco> เหอๆ
[20:20] <[OTL]Draco> อาจเป็นเพราะยังคุยกับเค้ารู้เรื่องมั้ง
[20:20] <Death> สัมภาษณ์เป็นภาษาญี่ปุ่นสินะ ?
[20:20] <[OTL]Draco> คือ ถึงจะตอบคำถามแบบห่วยๆ ก็ฟังเจรจาโต้ตอบรู้เรื่องกันดีน่ะ
[20:20] <Death> เขาเป็นคนญี่ปุ่นแท้ๆ ?
[20:20] <[OTL]Draco> อาฮะ
[20:20] <Silver> เค้าคงนึกว่าเจ๊
[20:20] <Rein> ...
[20:20] <Silver> ถ่อมตัว + พูดติดตลกไปงั้น
[20:20] <Silver> เลยรับเลย
[20:20] <[OTL]Draco> หารู้ไม่...........
[20:21] <[OTL]Draco> จริงใจสุดๆ
[20:21] <Arseniquez> โถ..
[20:21] <Silver> เอาน่า
[20:21] * Arseniquez ตบบ่าเจ๊
[20:21] <Silver> เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว
[20:21] <[OTL]Draco> นั่นสินะ...
[20:21] <Viita> เอาว่า
[20:21] <[OTL]Draco> ผีมาถึงหลุมก็ต้องฝัง....
[20:21] * Silver ยื่นลิโพให้
[20:21] <Viita> คงต้องขอบคุณ
[20:21] <Viita> ความปากตรงกับใจ ของ ตัวเองนะ ..
[20:21] <Silver> พูดเทียบซะ..........
[20:21] <ร> เจ๊จะเป็นมนุษย์เงินเดือนแล้ว?
[20:21] * [OTL]Draco รับลิโพจากซิลด้วยน้ำตานองหน้า...
[20:21] <[OTL]Draco> เป็นแค่สี่วันน่ะโรย.....
[20:21] * ร ตบบ่าเจ๊ แปะๆๆ
[20:22] <[OTL]Draco> 4-7...
[20:22] <ร> มันก็เหมือนติดยาแหละเจ๊
[20:22] <Silver> สู้เขาเจ๊
[20:22] <Death> ดื่มโพชั่นเลยเจ๊
[20:22] <Death> :P
[20:22] <ร> เดี๋ยวก็ได้เป็นจนได้ :D
[20:22] <[OTL]Draco> เหอๆ
[20:22] <[OTL]Draco> ก็ดูๆ อยู่นะ
[20:22] <[OTL]Draco> ฟรีแลนซ์มันไม่มีอะไรผูกใจเราแล้วอ่ะ

จะหมูหรือจ่า จะหัวหรือก้อย กลับมาเดี๋ยวรู้กันค่ะ ถ้าเห็นเงียบๆ ไปไม่พูดถึงนี่กรุณาอย่าถามนะคะ เดี๋ยวสะเก็ดแผลมันจะเปิด...